Zimny nóż
na szyi mej
wciąż nie wiem jak
mogłeś tu wejść
czuje twój strach
oddech twój
myslisz ze spie
wrogu mój
Wrogu mój - tak modle sie
abys byl tak kochany jak
ja kocham go
on kocha mnie
wrogu mój
nie zabijaj mnie...
Nie znam cię
wrogu mój
myslisz ze spie
snijmy wiec
Wrogu mój - tak modle sie
abys byl tak kochany jak
jak ja kocham go
on kocha mnie
wtedy wiem - nie zabijesz mnie
ja nie wierze ze to ja mam
mam zbawic cie
wrogu mój
nie zabijaj mnie
nie nie nie nie - to nie ja
to tylko ty
wrogu mój
kocham cie...
To koniec to koniec
Wybaczyłam ci sąsiadkę, tę z siódmego piętra
(to sie stało poza mną)
nie bez trudu lecz przelknelam romans z farmaceutka
(samotnosc pomagalem zniesc)
na wyzyny zrozumienia wspielam sie
gdy ktos ”zyczliwy”
(nie wracajmy do tego)
w krótkim liscie doniósl
ze masz dziecko, lecz nie ze mna...
Czary mary nie ma cie
hokus pokus nie ma nas
Oto stałam się kobietą
z tych, którymi gardze
uwieszonych na ramieniu
w zaleznosciach tkwiacych
tam na dole na ulicy stoja dwie walizki
spakowalam ci wspomnienia, zdjecia
juz po wszystkim
O oj nie budźcie go, mego kochanego.
Oj bo cygańskie słoneczko jeszcze śpi...
Aj dana liii liii dana, prawda dawno znana,
póki cygańskie słoneczko jeszcze śpi...
Moje ty kochanie, czarny mój cyganie,
na szerokim stepie, znów pójdę za tobą w tan.
Aj dana liii liii dana, prawda dawno znana,
kiedy cygańskie słoneczko zacznie lśnić.
Jadą Cyganie, pędzą w cztery konie,
ona w samym środku, a on po prawej stronie.
Aj dana liii liii dana, prawda dawno znana,
kiedy cygańskie słoneczko zacznie lśnić!