Zapisz swoję ulubione piosenki Justyny Steczkowskiej

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Nie mam już, żadnych złudzeń,żadnych próśb, 

Już ostatni raz, 

Chce wrócić tam gdzie był, 

Dla nas dobry czas. 

Kiedy dotknąłeś mnie tego dnia, 

Rozpaliłeś płomień, 

Lecz gdy chciałam przy nim trwać, 

Ty zamknąłeś się w sobie. 



Ref. 

Nie mów że to przeznaczenie, 

To nie miłość, to tylko złudzenie. 



Wybacz mi, chciałam tylko dla Ciebie żyć, 

Dla mnie byłeś wszystkim, 

miłość zgubiła mnie, 

Jesteś mi zbyt bliski. 

Gdy pierwszy raz przytuliłeś ją, 

Pomyślałam tylko, 

Żeby zawsze z Tobą być, 

Zamknę oczy na wszystko. 



Ref. 

Nie mów że to przeznaczenie, 

To nie miłość, to tylko złudzenie.(2x) 



Chociaż w tym życiu, 

Nie będziemy już razem, 

Wierzę, że kiedyś, 

Nadejdzie taki czas... 



Ref. 

Nie mów że to przeznaczenie, 

To nie miłość, to tylko złudzenie.


To koniec to koniec



Wybaczyłam ci sąsiadkę, tę z siódmego piętra

(to sie stało poza mną)

nie bez trudu lecz przelknelam romans z farmaceutka

(samotnosc pomagalem zniesc)

na wyzyny zrozumienia wspielam sie

gdy ktos ”zyczliwy”

(nie wracajmy do tego)

w krótkim liscie doniósl

ze masz dziecko, lecz nie ze mna...



Czary mary nie ma cie

hokus pokus nie ma nas



Oto stałam się kobietą

z tych, którymi gardze

uwieszonych na ramieniu

w zaleznosciach tkwiacych

tam na dole na ulicy stoja dwie walizki

spakowalam ci wspomnienia, zdjecia

juz po wszystkim





jeszcze widzę to miasteczko jak szalone:

na ulicach tłum, a z nieba płynie żar,

tu gra muzyka, słyszę głosy rozbawione

śmiech i krzyki roztańczonych w koło par.



gdy ulicą szłam samotna, zagubiona

tłum otoczył mnie, okrążył z różnych stron.

a nagle porwał, potem w czyjeś pchnął ramiona

i ujrzałam, że przede mną stoi on...



my roztańczeni w tłumie...

co złączył nas blisko, powiązał w uścisku i poniósł gdzieś w dal!

pośrodku fali, która gna i porywa nagle wszystko, 

roztańczeni, rozmarzeni, on i ja...



my roztańczeni w tłumie...

tu w objęciu, przytuleni, tak krążyliśmy nad ziemią, farandoli niósł nas ton.

i tylko my oszołomieni, nagłym szczęściem upojeni,

wpatrzeni w siebie, połączeni w jedno, ja i on...



a dokoła rozkołysany tłum



i z radości świat dokoła zawirował:

ciągle słyszę roześmiany jego głos,

nagle ktoś krzyknął, a tłum szarpnął, zafalował,

ruszył w przód i z moich ramion wyrwał go!



my rozłączeni w tłumie... 

co ruszył jak fala, rozdzierał, oddalał i niósł w strony dwie!

płakałam z bólu, chciałam biec, próbowałam go dogonić

ale głos mój wśród muzyki głuszył śmiech...



my rozłączeni w tłumie... 

co wirował wkoło, szalał, co rozdzierał, nas oddalał jak fale różnych mórz i przeklinałam tłum, co mi dał i zabrał tego,

którego nie ujrzałam nigdy więcej, nigdy już



a dokoła tańczył rozbawiony tłum

roześmiany tłum

rozbawiony tłum